Armin van Buuren ft Sharon den Adel - In and Out of Love (Official Music...

Ik mis mijn volgers/ I miss my followers

76 Volgers had ik hier, nu ik verhuisd ben staat de teller al een tijdje stil op 8!!!! Betekent dit dat mijn volgers hier, mij al een tijdje niet meer volgden? Hebben jullie mijn nieuwe blog nog niet gevonden? Hoe dan ook, ik mis jullie en jullie reacties dus ik hoop jullie gauw weer terug te zien op mijn nieuwe plekje.

I had 76 followers over here, now that I've moved my blog, there are only 8!!! Does this mean you haven't been following me over here for a while? Or haven't you found my new place yet. Anyhow, I miss you girls and your sweet comments so I really do hope to see you soon on my new blog.

Verhuizen/Moving

Nee, niet ikzelf, dat heb ik 1 maart al gedaan. Maar mijn blog. Ik weet niet waarom ik hem helemaal verhuisd heb, ik had natuurlijk ook hier de nodige wijzigingen aan kunnen brengen, maar goed. Ik ben nu te vinden op http://facts-fairytales.blogspot.com en ook mijn mail adres is gewijzigd maar dat vind je daar wel op mijn profiel. Ik hoop jullie daar allemaal weer te zien en hoop natuurlijk ook dat jullie me daar zullen volgen. Tot ziens

No, not me, I already did that a month ago. My blog is moving, I could have made all the changes over here of course, but I decided to make a new blog and have a play with some functions first. You can find me here The blog will be in Dutch but there is a gadget with the googletranslator, zo you can still read my ramblings. Hope to see you there soon and read your comments again. Bye for now.

HELP!!

Ik wil graag tabbladen aan mijn blog toevoegen, maar kom niet verder dan een tabblad "Home" hoe kan ik meer tabbladen krijgen???? I want to add tabs to my blog, but I only seem to be able to get a "Home" tab, who can tell me how te get more tabs online???

Xander de Buisonjé zingt 'Zinloos' in De Beste Zangers van Nederland

Met het oog op de gebeurtenissen van de afgelopen tijd een zeer toepasselijk nummer. This is a Dutch song for all those people who died in vain because someone lost his grip on life.

Mariëtte heeft een hele leuke giveaway, om mee te doen, moet je wel wat handelingen verrichten, maar dat is minutenwerk. Kijk maar even hier klik Mariëtte has a lovely giveaway. Check it out over here

Verbijsterd/Shocked

Gisterochtend werden we wakker met het bericht over de schietpartij in Baflo waarbij een jonge vrouw en een politie-agent om het leven zijn gekomen. Lief zei nog: Als Dick er maar niet bij was, maar dat zal wel niet die is meer bij het verkeer betrokken. Niet veel later hoorde hij in het dorp dat het wel om Dick Haveman ging. Een goede kennis van Lief en lid van onze kerk. Ikzelf kende Dick alleen van gezicht, maar zag natuurlijk wel wat dit vreselijke nieuws met Lief deed. De hele dag heeft in het teken van dit verschrikkelijke nieuws gestaan. 's Avonds was hier de kerk open om te praten, te herdenken, te rouwen. Lief is er naar toe gegaan, heeft het condoleance register voor ons getekend, een kaarsje aangestoken en gepraat met vrienden en bekenden. We zijn nog steeds verbijsterd dat dit is gebeurd en onze gedachten zijn bij zijn vrouw, zijn dochter en twee zoons. Yesterdaymorning we woke up with the terrible news of a shooting in a village closeby. A young woman and a police-officer were killed. Boyfriend said: I just hope Dick wasn't involved, he shouldn't be really, he's more involved with traffic. Later that morning we heard it was Dick who was killed. An friend of BF and a member of our church. I've only seen Dick twice in church and didn't really know him, but I saw the effect this terrible news had on my BF. The entire day was about this horrible tragedy. The church opened her doors last night so people could talk, remember and mourn. BF went there and signed the condolences book, lit a candle and spoke with friends. We're still shocked about this terrible event. Our thoughts are with his wife, daughter and two sons.

Gran Canaria 2

Inmiddels ben ik al weer een weekje thuis van Gran Canaria en om heel eerlijk te zijn, vloog ik het liefst vandaag nog weer terug. Het klimaat daar, had een heel positief effect op mijn gezondheid; ik was minder kortademig en had meer energie. Misschien toch maar emigreren??? Hier een kleine foto-impressie I've been home for a week now but if it were up to me I'd fly back today. The climate is sooooo much better for my health. Maybe I should consider moving to a warmer, dryer climate someday.

Gran Canaria

Nog een paar uur en dan vlieg ik samen met m'n moeder naar Gran Canaria. Even lekker bijkomen van alle beslommeringen van het afgelopen half jaar. We zouden immers al in oktober gaan, maar door de pacemakerproblemen ging dat niet door en nu leek het er even op dat er weer roet in het eten gegooid werd maar gelukkig liep het met een sisser af. Bloggen vanaf Gran Canaria zal er wel niet in zitten maar ik zal jullie volgende week zeker foto's laten zien. Tot over een week.

In a couple of hours I'll be flying to the Canary Islands with my mum for a week. We had to cancel it last oktober because of my pacemakerproblems, but now we can enjoy the warmth and the sun at last. Blogging won't be done for a week, but next week I'll sure show you some pictures. See you soon.

Even voorstellen/An introduction

Mag ik even voorstellen? Dit is Layla, officieel heet ze Us April fan it Fuottenein, maar zeg nou zelf, dat is toch geen naam voor een Perzische prinses??? Op 5 januari heeft ze haar intrede gedaan. Ze was toen al geen kitten meer want 8 april wordt deze dame al 1 jaar. Een vriendin belde dat een nichtje van haar te veel poezen in huis had en dat ze een goed tehuis zocht voor deze dame. Nou ben ik altijd al weg geweest van perzen dus ik wist niet wat ik hoorde. Wij heen en ze kon direkt mee. Het is me het dametje wel hoor, volgens mij denkt ze soms dat ze een hondje is want ze loopt ons de hele tijd achterna en als de post op mat valt, rent ze als een gek naar de deur. Momenteel is ze krols en hoewel ik heel graag x een nestje wil, slaan we deze x nog maar even over, er is hier nog te veel te doen in huis om ook nog een nestje kittens te hebben rondhuppelen. Ik weet zeker dat Layla hier nog wel vaker aanwipt.
Let me introduce you to Layla, her official name is something completely different and totally unsuitable for a Persian princess. We got her on 5. January and she'll be 1 year old on 8. April (which is happens to be her official name, April) She's a feisty little thing, and follows us like a little puppy and runs to the door when the mailman arrives. One day I want to have a litter with her kittens, but not just yet as we still have too much to do in our home. I'm sure Layla will drop by here every now and again.

een slechte grap/someone's having a laugh

Toen ik hierheen verhuisde was ik van plan leuke dingen over het dorp te vertellen, mijn nieuwe kat aan jullie voorstellen en gewoon weer fris en fruitig te zijn. Maar ergens is er iets of iemand die graag een slechte grap met me uithaalt, geloof ik.
Vorige week donderdag kroop ik zielig, alleen m'n bed in want lief had nachtdienst (eigenlijk vind ik het wel lekker hoor, 2 nachten het bed voor mij alleen) nou lig ik het liefst op rechts maar nu dus echt niet. Het voelde alsof ik een soort hik had, maar dan tussen mijn rechter ribben. Ik wist direct, dit klopt niet. Maar geen zin om daar 's nachts over te stressen, dus me op de andere kant gedraaid en daar geen centje pijn, dus lekker geslapen. 's Ochtends toch nog weer even de rechterkant geprobeerd, maar helaas, het resultaat was hetzelfde. Direct maar het UMCG gebeld en ik kon 's middags om 2 uur nog terecht. Wel probeerden ze mij de geruststelling te geven dat dit wel vaker gebeurde en dat het aan de instelling kon liggen (waar hebben we dat eerder gehoord)

Helaas, toen ik op de onderzoekstafel lag, bleek al gauw (en ik quote) "dat dit geen standaard probleem was"(nou heb ik nooit standaardproblemen als het om mijn hart gaat, dus ja, echt verbaasd was ik niet) zowel de technicus als de cardioloog hadden het donkerbruine voorgevoel dat er een draad niet meer zat waar hij zou moeten zitten, dus op naar de röntgen. Deja vu, geloof me. En jawel, enige minuten later kreeg ik de fijne mededeling dat de extra draad die ze eind november met zeer veel pijn en moeite in de linkerkamer hadden gekregen daar niet meer zat. En nu???? Vooralsnog hebben ze de draad uitgeschakeld, en houden ze mij in overleg. Ik heb nog niets gehoord van het ziekenhuis en ik vind het prima zo, want ik wil volgende week gewoon met mijn moeder naar Gran Canaria. De draad is op dit moment nog niet echt belangrijk voor mijn conditie en ik heb er niet zoveel last van dat ie nu uitstaat (anders dan bij de gebroken boezemdraad eind vorig jaar) maar ik ben bang dat ze hem toch willen vervangen. Alleen heb ik daar voorlopig even geen zin in. Ben nog amper bijgekomen van de laatste ingreep, ze zoeken het maar lekker even uit, ik trek wel aan de bel als ik denk dat ik te veel last krijg.

En ik hoop toch heel gauw weer leuke dingen te bloggen....

I think someone is having a laugh on my behalf. Remember my broken atriumlead last year? When they decided to give me an extra lead in my left chamber so it could work if need be? Well guess what? Last week I noticed a strange feeling when lying on my right side. I didn't trust it and phoned the hospital the next day. I could come around that same afternoon. They thought it would just be a minor technical problem, but very soon I was told it was not a standard problem (when did I ever have anything standard with my heartcondition???) I turns out that the extra lead, is no longer where it's supposed to be. So for now they've turned it off, and so far I don't know what the doctors will come up with, probably another OP. But for now, I don't care, next week I'm of to Gran Canaria with my mum and I intent to enjoy that!!

Ik leef nog/still alive

Al bijna 2 maanden hebben jullie niets van mij gezien of gehoord, de reden? We zijn druk bezig met het opknappen van de woning van mijn lief en volgend weekend verhuis ik naar het dorpje Bierum in Noord-Groningen. In Bierum liggen mijn roots, mijn grootouders hebben hier altijd gewoond, mijn vader is er dus opgegroeid en ik heb er zelf van mijn 9e t/m mijn 14e gewoond. En nu kom ik er weer, 2 huizen verder dan waar ik zelf gewoond heb, waar toen een buurjongen woonde die mij erg leuk vond en waar diezelfde buurjongen nu weer woont, en mij nog steeds erg leuk vind. Na meer dan 30 jaar krijgt het verhaal dus een vervolg. Ik zal jullie binnenkort mijn dorp laten zien. Eerst nog een week afzien en de verhuizing, daarna kan ik me eindelijk weer aan het bloggen wijden want ik moet straks eerst bijtanken en hoe kun je dat beter doen dan achter je laptopje. Tot gauw dus.

For over 2 months you haven't heard or seen from me, why? Well, we're busy doing up my sweetheart's home and next weekend I'll be moving to the village where you can find my roots. My grandparents lived here most of their lives, my dad grew up there and I lived there to from 1974-1979 And now I'm moving back, I'll be living 2 doors down from my former home, the boy who lived there at the time really liked me, and the man who lives there now still likes me. After more than 30 years the story continues. So one more week of hard work and the move this weekend and then I'll need some time to recover and what better way than to start blogging again and visiting your lovely blogs. So I'll see you soon.

het einde van een decennium/the end of a decade

Over minder dan 12 uur zitten we in 2011 en is het eerste decennium van het nieuwe millenium voorbij. Weet je nog hoe er eind jaren '90 de milleniumstress was? De angst dat het hele computergebeuren zou crashen?

Als ik zo terug kijk op de afgelopen 10 jaar zijn het 10 zeer veelbewogen jaren geweest waarbij deze zaken (niet in chronologische volgorde) mij het meest zijn bijgebleven

Het waren de tienerjaren van mijn dochter waarin zij de basisschool verliet, zonder moeite het VWO doorliep, ondanks behoorlijk heftige gebeurtenissen binnenshuis, ging studeren aan de RuG, op kamers ging, een hele leuke vriend kreeg en dit jaar zelf 4 maanden in het buitenland studeerde.

Ik heb een paar heftige ingrepen ondergaan mbt tot mijn hartafwijking die er toe leidden dat ik in de WAO terecht kwam. Ik ben inmiddels echter wel zover dat ik weet dat het niet belangrijk is wat ik ben maar wie ik ben.

Een van de meest moeilijke jaren was 2003, mijn echtscheiding was definitief en hoewel het mijn eigen keuze was, werd er natuurlijk wel gerouwd om een niet geslaagd huwelijk. Ik kreeg een donorklep, een noodzakelijke ingreep die helaas niet die verbetering bracht waarop ik hoopt. Ik verloor in juli binnen 10 dagen 2 vriendinnen (die ook een aangeboren hartafwijking hadden)
Ik raakte mijn baan kwijt en dat eindigde in de WAO, dit alles leidde tot een flinke burn-out waarmee ik zeker 2 jaar zoet ben geweest.

Maar ik heb natuurlijk ook hele fijne herinneringen; ik leerde heel veel nieuwe mensen kennen, in het echt (ik heb veel gedate) maar ook via internet want ik ontdekte het bloggen en forums. Ik kreeg nieuwe hobby's. Heb een heerlijke Rijncruise met mijn moeder en broer mogen meemaken toen ik 40 werd (meest fantastische verjaardagscadeau ooit) Had een weekje vakantie in Portugal met mijn moeder en dochter (waarna ik een maand in het ziekenhuis verbleef maar die vakantie pakte niemand me meer af) En bleek heel veel geluk te hebben met prijsvragen, quizes etc.

En uiteindelijk ontmoette ik dit jaar mijn lief, die oude buurjongen bij wie ik mijn rust vond/vind en alles uiteindelijk op zijn plek viel.

Al met al 10 veelbewogen jaren die in zijn geheel genomen aardig in balans zijn, soms overheerste het verdriet soms overheersten vreugde en blijdschap; ik ben heel benieuwd wat de komen 10 jaar mij brengen gaat.

Al mijn vrienden en vriendinnen wens ik een heel

GELUKKIG 2011

In less than 12 hours we will have reached the end of a decade. Do you remember the milleniumstress at the end of the 90s? When we all feared the big computer crashes?

My last decade has been pretty hectic with lots of ups and downs.

My marriage ended and even though it was my choice, you still mourn a failed marriage.

My daughter had her teenage years, A-levels, first boyfriends, going to Uni, moving out and this year she even went abroad for 4 months.

My health was in a lot of turmoil with some pretty heave stuff going on here and there and it also ended in me not being able to work again. That really hurt and upset me and it took quite a while to realize and accept that it's not important what I am but who I am.

In 2003 I lost 2 friends in a matter of 10 days, these girls also who suffered from a congenital heartdisease and that still rattles me every now and again (even though it's been 7 years)

I met lot of new people, dated a lot, discovered blogging and forums and met some fantastic women that way.

I saw some beautiful places and this year I fell in love again and I have finally found my peace.

All in all, the years have been good some were horrible, some were fantastic. Can't wait to see what the next decade will bring.

To all my friends:

HAPPY 2011

lief zijn voor jezelf/spoiling myself

Ik vond het hoog tijd om mezelf een beetje te verwennen na alle perikelen van de vorige week, dus gisteren even met lief het buurdorp in geweest. Ik wilde kijken voor snowboots (voor die sneeuw die maar niet komt) maar ik ving bot bij S... nou moet ik bekennen dat ik daar zelden slaag voor schoenen, dus wie schetst mijn verbazing dat ik daar een paar mooie bruine, leren laarzen vind, met 60% kassakorting. Ik ben al sinds eind september op zoek naar een paar bruine laarzen en nu zomaar een koopje want zeg nou zelf van €85 voor €32 dat kun je niet laten liggen lijkt me.
I thought that after last week's ordeal it was time to spoil myself a little and I was lucky, I found these great brown boots with a 60% discount!!
Daarna met mijn bon naar B.... voor de nieuwe kerstcd van Trijntje Oosterhuis, ik vind dat ze een heerlijke stem heeft om naar te luisteren en vind dit dan ook een mooie aanvulling op mijn collectie kerst cd's.
I also got myself this cd. This is a Dutch singer with a jazzy voice and this christmascd is a nice addition to my collection.

Als klap op de vuurpijl heb ik mezelf verwend met een nieuw geurtje, hij is heerlijk zoet en zwoel en blijft voor de verandering goed hangen.

And last but not least I got myself a nice, new perfume, sweet and sultry and it sticks for a change.

Dit relatief korte uitje (van nog geen uur) was een behoorlijk aanslag op m'n conditie maar ik merk wel dat het beetje bij beetje vooruit gaat. Vandaag gewoon weer een rustdag en zo komt het vanzelf wel goed.

I must admit though that this little shoppingspree (which took less then an hour) was pretty heavy but I do notice a slow, but steady improvement in my health. Today is a restingday and this way I'll slowly but surely get there.

Eerste uitje/first time

De eerste paar dagen nadat ik thuis was, wilde ik alleen maar bankhangen, veel slapen en verder niets. Maar toen zondag de zon scheen en de rijp aan de bomen hing, begon het toch een beetje te kriebelen, ik wilde er uit en me aan een kleine wandeling wagen.
The first couple of days after leaving the hospital I only wanted to stay inside, hang on the sofa and sleep a lot. But when I woke up on Sundaymorning and saw how beautiful the world was, I wanted to go out for a little walk.

Nog geen 2 minuten lopen bij mijn huis vandaan is een schitterend wandelgebied en daar hebben ik deze foto's gemaakt.

Only 2 minutes away from my frontdoor there's this beautiful area where you can go for beautiful walks.

De wandeling was pittig, normaal doen we er een kwartiertje over maar deze keer duurde het een half uur maar het was wel even lekker om een frisse neus te halen. Vandaag gaat het weer wat minder maar langzaamaan voel ik me wel sterker worden.

It was a tough job this first walk, but it felt good as well. Today I feel a bit worse again but I do feel that I'm slowly but surely getting stronger.

En dit is de giveaway die ik laatst heb gewonnen, het pakje lag zaterdagmiddag op de mat en ik heb er direkt een adventstuk van gemaakt. Dankjewel Marion.

And this is the giveaway I won last week, it arrived last saturday and I made this straight away as my tablepiece. Thanks Marion.